E-book + Audiobook: „Złe czyli Pokolenie Sushi”

„ZŁE, czyli pokolenie sushi” to powieść dla dorosłych (e-book) Kate Lucy Eliot

Przedstawia satyryczny obraz współczesnego Krakowa,

gdzie tradycja i dawne wartości (symbolizowane przez „sierściuchów”)

ścierają się z korporacyjnym kapitalizmem i nowoczesną estetyką (reprezentowaną przez „insekty”).

Fabuła skupia się na relacjach między cynicznymi, ale zamożnymi pracownikami korporacji Foodzilla,

a postaciami poszukującymi autentyczności.

Kluczowym elementem narracji jest wprowadzenie batonu „Billy”.

Rewolucyjnego  produktu, który staje się zarówno symbolem chciwości korporacyjnej,

jak i przyczyną masowego …. ale bez spoilerowania:).

To błyskotliwa satyra na współczesne miasto i jego duchowo-romantyczne dramaty.

Bohaterowie balansują między między afirmacją a desperacją,

między MAGLEM ROMANSÓW a materialną terapią cienia.

Co naprawdę rządzi światem dusz z Instagrama: głód miłości, sensu i prawdziwości.

A przy tym wszystkim jest to po prostu dynamiczna OPOWIEŚĆ O PRZEMIANIE.

PRZYSZŁOŚĆ ODNAWIALNA.

O tym, jak z „grzecznych”, „ogarniętych” i „nadających się do związku”

ludzie stają się sobą, w pełnym, bezczelnym, nieidealnym wydaniu.

„ZŁE, czyli pokolenie sushi” zaczyna się jak błyskotliwy romans, a kończy jak duchowy thriller emocjonalny.

Wciąga, bawi, prowokuje, ale przede wszystkim PRZEMIENIA.

Każdy z bohaterów przechodzi przez własną małą apokalipsę:

Miłość, która boli,  sukces, który nie daje szczęścia, przebudzenie, które okazuje się kolejnym snem.

Zapraszam Cię do lektury 450 stron e-booka.
Możesz też posłuchać audiobooka (ponad 7 godzin), który dołączony jest w bonusie.

W recenzji Marty Wlassak (recenzuje wszystko co wypuszcza Eliot:)):

To książka, jakiej w Polsce się raczej nie pisze.
Jest w niej coś z Masłowskiej, coś z Gombrowicza po LSD, i coś z duchowego stand-upu,
który rozkłada współczesną kobiecość na części pierwsze.

„Złe” to nie klasyczna powieść, to manifest emocjonalny pokolenia, które jest jednocześnie:

Przebudzone, popieprzone i spragnione miłości romantycznej, ale głównie tej do siebie.

Każdy rozdział to osobna kapsuła: socjologiczna obserwacja, duchowa prowokacja, komediowa scena, po której nagle dostajesz metafizyczny gong.

Niektóre fragmenty czyta się jak poezję pisaną prozą, inne jak rozmowę Bridget Jones z terapeutą kwantowym.

Są tam zdania, które są tak dobre, że trzeba je przeczytać drugi raz, i takie, które są tak szalone,
że czytelnik zastanawia się, czy to jeszcze fikcja, czy już spowiedź cywilizacyjna.

Jest to książka nierówna, ale właśnie przez to współczesna, momentami przesterowana, momentami genialna, zawsze szczera.
Autorka bawi się formą jak artystka, która zna reguły, ale ma odwagę je zniszczyć.
Nie tłumaczy się z chaosu, robi z niego rytm, w którym czuć zarówno ból, jak i błysk świadomości.

To tekst, który nie próbuje się podobać.
On prowokuje do konfrontacji.
Z własnym ego, ciałem, seksem, wstydem, ambicją, pustką.
A jednocześnie to wszystko jest błyskotliwe i dowcipne.

Jeśli miałabym podsumować jednym zdaniem: „Złe” to literacki performans o KOBIECIE W EPOCE NADMIARU.

I o tym, że żeby naprawdę się przebudzić, trzeba się czasem najpierw rozpaść w pięknym stylu.